ZASTOSOWANIE

Nanomiedź w medycynie

Miedź bierze udział w tworzeniu czerwonych ciałek krwi, działa jak katalizator. Żelazo nie może bez miedzi wbudowywać się w cząstki hemoglobiny. Niedobór miedzi i żelaza prowadzi do anemii i niskiego wykorzystywania witaminy C. Miedź jest potrzebna do metabolizmu białka i jako budulec specjalnych substancji tłuszczowych w mózgu. Ma działanie dezynfekujące, a w ciele jest częścią składową wielu przeciwciał zwalczających szereg chorób.

Miedź jest składnikiem i aktywatorem enzymów w licznych reakcjach redox, głównie zaś działa ona przy tworzeniu czerwonych krwinek i wspomaga tworzenie tkanki łącznej.

Miedź, aktywując enzym niezbędny do budowy erytrocytów, wpływa na prawidłowe funkcjonowanie układu krwiotwórczego. Istotny jest także jej wpływ - m.in. poprzez syntezę dopaminy na rozwój układu nerwowego oraz - poprzez syntezę kolagenu i elastyny - na regenerację tkanki łącznej. Ponadto miedź wraz z cynkiem przeciwdziałają uszkodzeniom wywołanym przez wolne rodniki tlenowe. Podstawowa rola miedzi w organizmach zwierzęcych wiąże się z jej występowaniem, w różnych enzymach biorących udział w procesach oksydacyjno - redukcyjnych: np. oksydazie cytochromowej zwierząt wyższych, działa stymulująco na ilość i aktywność hemoglobiny. Miedź występująca w ceruloplazminie (białko surowicy) jest jedną z bardziej ruchliwych form tego pierwiastka w organizmach i w tej postaci reguluje metabolizm oraz transport żelaza. Wpływa na metabolizm lipidów (np. cholesterolu) i właściwości mielinowej osłonki włókien nerwowych. Miedź jest niezbędna zarówno do prawidłowego metabolizmu tkanki łącznej, jak i do funkcjonowania komórek mózgu.

Niedobór miedzi powoduje liczne choroby, jak np. anemię, ograniczenie wzrostu i płodności, zaburzenia sytemu nerwowego (migreny), choroby układu krążenia, a także osteoporozę. Zwiększone wydalanie miedzi wywołuje wiele zaburzeń metabolicznych, a głównie niewłaściwą przemianę lipidów, prowadzącą do schorzeń naczyń wieńcowych lub zaburzeń psychicznych. Brak miedzi powoduje ogólną słabość, obniżenie prawidłowego oddychania tkankowego, a nawet owrzodzenia skórne. Miedź jest niezbędnym składnikiem pożywienia wszystkich zwierząt i człowieka, a pełne pokrycie zapotrzebowania na nią, jest podstawowym warunkiem prawidłowego funkcjonowania organizmu. Rekomendowana dawka miedzi (przez Światową Organizację Zdrowia) wynosi 2 mg/dzień dla dorosłego człowieka.
Biostatyczne właściwości miedzi hamują rozwój bakterii i grzybów na powierzchni pokrytej nanokoloidem. Zapobiega to szerzeniu się chorób. Pokrywając powierzchnie klamek i zlewów w szpitalach nanokoloidem miedzi można zapobiec rozprzestrzenieniu się wirusów, w szczególności zaś wirusów ptasiej grypy. Badania sugerują, że używanie nanokoloidalnej miedzi w szpitalach, może pomóc w zatrzymaniu rozprzestrzeniania się wielu infekcji szpitalnych zmniejszając tym samym ryzyko zakażeń. Jest bardzo prawdopodobne, że ten sam skutek będzie osiągnięty wobec wirusa H5N1. http://news.bbc.co.uk/1/hi/england/hampshire/4673120.stm

powrót